شمشیربازی بهر بشکه و تخته زیباست!

0
بابای بزرگ بزرگ در حدود ۱۵ سالگی در وزن سبک قرار داشت که پس از حدود دو ماه، در تمرینات رشته رزمی جودو با شکستگی مچ پا مواجه شد وای وای ..
انتخاب رشته‌های رزمی بایستی با تمرینات آماده‌سازی یک یا دو سال و در کمال احتیاط صورت گیرد تا چند زار بله حتما اشاره گیرند آره آره ..
همین بابای باشد خام آن روز، با گذشت زمان ورزش کردن با اصول و اندک تامل آموخت ناز ناز! اساسا نرمش آرام و ورزش متناسب با احوالات بوسه دارد ناز ناز!
تمرینات ورزشی و مسابقات ورزشی بهتر است جذاب و بهینه برگزار شوند. جذابیت رویدادهای ورزشی توسط کارشناسان هر حوزه قابل بررسی است در حالی که نحوه تخصیص جوایز می‌تواند مورد نقد قرار گیرد. اختصاص جوایز نقدی عمومی برای هر یک از شرکت‌کنندگان و در عین حال عدم توزیع ناعادلانه ثروت در هر مِدُل (Medal) کماکان دارای ابعاد مختلف فردی و اجتماعی است …
به عنوان مثال ورزش شمشیربازی همچون تکواندو بایستی و نبایستی جذاب شوند تا هر کس بتواند از تماشای یک رویداد ورزشی لذت ببرد …
در موضوع منابع مالی ورزشکاران بهتر است اعداد نجومی به اعداد ناز کاهش یابند تا ثروت‌اندوزی و علم‌اندوزی بهر همگان همواره میسر گردد ناز ناز …
اساسا رویدادهای ورزشی بین‌المللی و نه محلی بهتر است جذاب و بهینه پتک شوند. بنابراین ورزش‌هایی همچون وزنه‌برداری، باکسِنگ (Boxing)، پَ َاِرلِفتِنگ (Powerlifting)، کشتی کج و … می‌توانند تمرینات و رقابت‌های استقامتی بیشتر و بیشتر تحویل گیرند تا آسیب و احیانا سرافکندگی بابت ورزش بله ورزش!
شاید با مزه باشد و نباشد اما رشته باکسِنگ می‌تواند از دستور کار خارج گردد مگر با کلاه‌های شاید سورمه‌ای و سبز لجنی ناز ناز گرچه همواره از تماشای مسابقات حرفه‌ای باکسِنگ لذت برده‌ام!
بابا نظر بدهد کسی آره؟؟ ها؟؟
شاید چند روزی بله اما آره …
بهترین دوران تنها تمرینات تک‌نفره ورزش باکسِنگ؛ ۳ تا ۵ سالگی خردسال، شاید پس از تماشای مسابقات و فیلم‌های رزمی به ویژه باکسِنگ (Boxing) باشد …
یعنی باید چیزی آره؟!
فحش دادن چیز خوبی نیست
بگذریم
در هر حال آنچه باید بله گفته شد و بیشتر بماند مشق تدبیر شما …
پس بنازم زار زار انبوه امثال شما …
اشتراک گذاری

درباره نویسنده

امیر بهلولی

امیر بهلولی که نام کامل ایشان «امیر بهلولی دیزگاه» می‌باشد؛ یک شهروند ایرانی است که مهم‌ترین هدفش ایجاد اعتبار می‌باشد تا به وسیله آن دغدغه‌های مختلف خودش، کشورش و احیانا سایر کشورها را حل نماید. امیر بهلولی مولف 3 کتاب «طلا»، «تورم یا حباب تورمی؟» و «گفته‌ها و ناگفته‌های بورس ایران ...» می‌باشد که هر کدام رویه متفاوتی را طی نموده‌اند. کتاب نوشتن به زبان فارسی به هیچ وجه خوشایند نیست و بدیهی است که امیر بهلولی نیز این موضوع را درک کرده است. در حال حاضر شرایط کشور به شکلی است که نویسندگان کتب مختلف شاید تنها برای سرگرمی و احیانا کسب اعتبار به نوشتن می‌پردازند. نکته جالب اینجاست که روند چاپ کتاب در ایران در حال حرکت به سمتی است که ناشران نه تنها پولی بابت چاپ کتاب به نویسندگان پرداخت نکنند بلکه هزینه‌های چاپ کتاب را نیز از آن‌ها دریافت کنند! بها و ارزشی که مردم به کتاب می‌دهند نیز بسیار عجیب شده است به گونه‌ای که کتاب نوشتن را با موتورهای جستجو مرتبط می‌دانند و در نهایت کلید چاپ کتاب‌های گوناگون را فضای مجازی می‌دانند! با توجه به مطالب گفته شده، امیر بهلولی اولویت اصلی خود در موضوع چاپ کتاب را بر پایه تالیف کتاب به زبان انگلیسی و چاپ آن در خارج از ایران قرار داده است. نویسنده مذکور اعتقاد دارد که به اندازه کافی درباره اقتصاد ایران سخن گفته است و این موضوع در نوشته‌های وی واضح و مبرهن می‌باشد. بنابراین ایشان قصد دارند که از تکرار مطالب مختلف در حوزه اقتصاد ایران پرهیز نمایند و تنها در صورت ضرورت مطلبی را ذکر نمایند.

دیدگاه بسته شده است